CERITA DI MUSIM HUJAN
Masyaalloh udin, elu masing ngompol aja! tua bangka juga!” tereak Mpo Ipah ama anaknya Si udin. “uhh gua jewer nih kuping biar panjang!” tereak Mpo Ipah kesetanan. “Aduh ampun Mak, sakitt!” jawab si udin…biar kata bader nya kaga ketulungan….. kelenger jejeritan nahan sakit.
“Entuh liat cucian uda se-abreg abreg, panting gantung kaga kering kering! ngarti luh!” katanya lagi makin keki. “Huh huh huh ampunin udina Mak!” jawab Si udin tambah nangis…kaga brenti2…..
“Ude tau musim ujan pake ngompol segala! gua bisa modar! mati muda” kata Mpo Ipah kekeselan. “Ampun ampun! ude sono elu maen yang jauh lari larian di lapangan, kalo uda kering elu pulang!” kate Mpo Ipah nyuruh Si udin maen.
Aduh bisa bisa aja Mpo Ipah. Emang nasip orang kecil, cucian banyak, anak banyak, masing kecil kecil lagi mana punya laki kaga punya pencarian…kerjaan cuman ngojek….. Aduh aduh sabar ya!
Sabar! Masing ade sorga Mpo, biar kata di dunya suseh mudahan di aherat kita seneng ya Mpo!
gw jadi inget lagu nya de nassib…..
“Syukuri apa yang ada
hidup adalah anugerah
tetap jalani hidup ini
melakukan yang terbaik”
Nah siapa tau Si udin jadi persiden! Pan Mpo juga yang seneng… he he
Tidak ada komentar:
Posting Komentar